Yani demem o ki, insan farkına varıyor.
Bugüne kadar yanlış insanlarla olup yanlış seçimler yaptığının.
Belki de en doğru karar bu oldu.
Bugüne kadar bizi farksızlaştıranlardan sonra farkıma varmamı sağlaman...
En büyük nimetlerin birisidir bu.
Seni farklı kılan da bu oldu.

Yer ettin içim de.
Ahmet Kaya şarkıların da aramaya başladım seni.
Gözlerinin hayali, geceme güneş..
Varlığın nefes..

Gözlerin yaşamama sebep..
Ve sözlerin, gözlerinin kutsallığıyla buluşup sonsuzluğa ulaştırıyor aşkımızı.
Ne güzel seversin şimdi sen..
Dizlerinde uyuduğum zaman saçlarımı..
Nasıl sahiplenirsin ellerimi..
sararsın sıcacık..
Öyle bir yanarım ki aşkınla,
Cehennemde yakacak olan ateş, sönük bir kül kalır yanımda.

Öyle bir özlerim ki seni, Belki bu Ahmet Kaya'nın memleket özleminden daha ağır olur.
Aynı kulaklıktan Ahmet Kaya dinlemek, huzur...
Göğe bakmak beraber.
Şu koskoca göğü anlamlaştırmak seninle.
Ne de güzel bakarsın sen, güzellikten öte gözlerinle..


Şimdi koskocaman yüreğim seninle dolup taşarken,
Sığmıyorsun mısralarıma..
Sana sığınıyorum..

Şiirler de anlatmak isterken seni, şiir olduğunu unutuyorum bir an.
Cümlelerle toparlamaya çalışıyorum,
Cümlelerle toparlamaya çalışırken, dağılıyorum aşkınla.

Ve sen ömrümün en çirkin zamanlarında ömrüme ömür katan kadın.
Sen Sol Yanım'sın bundan gayrı.

Kadınım'sın.