Tanrı'nın En Büyük Hatası

Çok korkak insanlar. Korkuyor bazen insan. Kendi karanlığından. Eğer aydınlatacak birisi yoksa. İnsan korkuyor karanlıktan, Işığını bulamamışsa. Eriyip bitmişse mumu, Eriyip gidiyor insan. İnsan korkuyor yalnızlıktan. Yalnız kalmaktan. Karanlıklara mahkûm olmaktan. İnsan korkuyor, İnsan olmaktan! Utanıyor insan olandan. İnan hayvanlar, Daha üstün insanlarda. İşte insanlar gözüm. İsyanım, piçleşen kalplere. Sözüm ulaşılmaz hayallere. Aslında onca şeyi yazma sebebim; Bilincim açık gibi, anlatabilirsem ne mutlu size. Bir antidepresanı kolonya ile yuttuktan sonra başladı dehşet dolu hayaller. Kafamda canlandırdığım o, Tekrar tekrar gitii. Defalarca tattım ayrılık denen illeti. İçtim ayrılık suyundan, Yedim ayrılık ekmeğini. Yürüdüm yolundan ayrılığın. Deşildi içim. Parçalandı gönlüm. Beraber altında ürüdüğümüz yağmur, Bir kurşun misali, Tenimi delip geçtiğini gördüm. Acımda ki acizlik karınca da bile yoktu. Her gün ezilme korkusu. Yeni gelecek kötü bir haberi hazmedememe duygusu. İşte ölüm arasındaki ince çizgiydi bu.

Mehmet Kaya

ÖLÜLERE KALP MASAJI YAPILMAZ

ÖLÜLERE KALP MASAJI YAPILMAZ

Geceler uzun geceler yorgun

Ben yorgunum

Gençliğim bitik

Gençliğim yorgun

Bir çocukluğumdaydı hayatımdan zevk aldığım zamanlar

Bir çocukluğumda yorulmadım ben

Bir çocukken yılmadım

Bir çocukken yıkılmadım

Büyüdüm.

İnsanlar kalpsizleşti

Kalpler körleşti

Vicdan denen duygu

Çöpe atıldı gitti

Yaşanan güzel zamanlar

Yapılan güzel şeyler

Hepsi bitti

Herkes gitti

Çekip giden insanlar vardı

Çekip gitmeyi iyi bilen

Ölüm gibiydi

Bir daha olmayacaklardı

Bir daha kimse getirmeyecekti

Ve ben gitmeyecektim çekip gidenlere

Hem yetmez mi. ?

Bir Fatiha sadece

hem yetmez mi bir kez yıkılmak

yetmez mi bir kez ölmek

yaralarımız vardı

saranımız yoktu

yaralayanlarımız vardı

yarayı sever yanımız çoktu

yara suyu buzluğa koyarken içinde kalan bir parça kir gibiydi

buz tuttuktan sonra o kiri çıkarmak için ya buzu kırmak gerekirdi

yada eritmek buzu

ve biz ya kırılacaktık

yada eriyecek

oysa defalarca kez kırılmış

ve defalarca kez erimiştik

bitmiştik biz

biten bir sigara gibi kül olmuştuk

hani küçükken elimizi gökyüzüne kaldırıp dokunurduk ya bulutlara

hani sevinirdik elimizin bulutlara değdiği gibi

hah ! işte

mutluluğa en az bulutlar kadar yakın

ve en az bulutlar kadar uzaktık

ulaşacakmışız gibi oluyordu ama

ulaşmak imkansızdı belki de

eğer organ olsaydı duygular

ve kalp en çok kullanılan organ olsaydı

ve benim kalbim mutsuzluk organı ile atardı

nefes al mutsuzluk

nefes ver mutluluk

burundan getirildi hayat

ağızdan verildi küfür

küfür et

nefes al

haykır nefes al

üzül nefes al

çıldır nefes al

şu lanet olası nefesi bir kez de yaşamak için al be oğlum

şu orospu çocuğu yaşamamızdaki en büyük faktörü bir kez de yaşamak için al

her nefeste ölmek akıl karı değil

hangi çiçeğe su verdiysen kurudu. ?

her nefeste öldük ama

her nefes alışımızda bir hançer gibi saplandı yüreğimize

burnumuzdan getirdiler aldığımız her nefesi

her nefesi burnumuzdan getirdiler

hiçbir şeyin telafisi yoktu bu hayatta

yaptıkların için özür dileyemezdin

elinden gidenler için ağıt yakamazdın

elindekinin kıymetini elindeyken bilecektin

yaşamak için aldığın nefesin bile kıymetini bilecektin

yaşamın kıymetini

her şeyin değerini anlayacaktın koçum

ardından baka kalacağın şeyleri yapmayacaktın

ne fayda. ?

ölen birine kalp masajı yapmak. ?

ölmeden önce yapacaktın

pişman olmamak için elinden geleni ardına koymayacaksın

pişman olurum deyipte yapmadıklarınla kazanacaklarını düşünmedin mi hiç.

Hiç mi aklına gelmedi bir kez dahi olsa kazanmak.  ?

Alıştık ya kaybetmeye bir kere

Daha dünyaları verseler kazanamayız biz

Kaybettik bir kere

Ölüye kalp masajı yapılmaz bundan gayrı

Her şey zıttınadır bu hayatta

Dur bakayım bir insanın yanında

Bak göreceksin

Sol kolu sağ koluna

Sağ kolu senin sol kolunda kalacak

Hayatta da böyledir bu

Mutlu birini görünce mutsuz olursun

Kıskanırsın onu

Mutsuzu görürsen

Mutlu olur musun bilmem ama

Ben olurum büyük ihtimalle

Hep ben mi üzüleceğim. ?

Hep ben mi kırılacağım. ?

Hep ben mi küfürlerde boğulup

İsyanlarda kaybolacağım.

Bu hayatta her şey tersinedir

Güne mutlu başlarsan mutsuz olursun

Mutsuz başlarsan mutlu olursun

Her sabah mutlu uyandıktan sonra

Günün diğer vakitlerinin ağzıma sıçma gibi bir yetenekleri var.

Bu hayatta tersine olmayan bir şey varsa

Eğer sürekli devam eden bir şey varsa hayatımda

Eminim ki bu mutsuzluktur

Eminim isyandır bu

Bir isyan olarak kalacak defterimde

Bu şiir haykırıştır yine

Bu şiir yalnızlık

Belki bu şiir yalnız kalmışlara dostluktur

Bu şiir, şiirden başka her şeydir

Ve ben bunları yazarken mutsuzumdur.

-Mehmet Kaya