Ölmek; insanın varlığının ortadan kalkması değildir.
Veya nefes alıp verme işleminin durması.
Çok insan tanıdım, nefes alıp vermesine rağmen, nefes alıp vermeyenden daha beter olan.
Bunu dostun kahpeliği olarak, yada yaşarken ölmek diye nitelendirebilirsiniz.
Sizin için ölenler vardır.
Bu kelime iki manadadır.
1. Size hayranlık duyanlar.
2. Sizin için bitmiş insanlar.
birincisini açıklıyorum.
Ben babama hayranlık duyarım.
Güçlü adamdır. Kemoterapilerden geçip, kanseri alt üst etmiş biridir.
Bugüne kadar anama hiç el kaldırmayan. Çocuklarını sadece aynı hata yakın tarihlerde üst üste yaptığında döverdi. Uyarırdı en baş, baktı olmaz döverdi sonra. İlk başlarda kızmama rağmen, sonradan hak vermeye başladı. Yani babamın gözünden bakarsak şöyledir; Birine silah sıktın yaraladın onu, evvelsi günde tekrar silah sıkıp onu öldürdün. Babam biz birilerini öldürmediğimiz sürece bizi dövmezdi.
Hafta sonları çarşıya beraber giderdik. Babam ben ve ağabeylerim. Babamın bize dönercide yedirdiği yemekten tat aldığım kadar hiç bir yemekten tat alamazdım.
Akşamları evde babam fazla haber izleyince sataşmaya başlardım, beraber güreşirdik, bir o beni yere yatırırdı bir ben onu.
Sonra ne oldu ?
Ev değişti, okul değişti, çevre değişti arkadaş değişti.
Benim okulda ki başarı puanım düştü.
Burada lanet olası ''Sizin için bitmiş'' insan modu devreye girer. Dersler düştü diye babamın gözünden de düşmüştüm.
Sonraları öyle kötü oldu ki babama sarılmayı özledim.
Hastane ile morg arasında ki yer gibidir babanın yanında durup babana sarılmamak. İşte ölmek yada ölmemek. Var olmak yada olmamak. Yani bunca şeyden sonra varlığınız pekte bir şeyleri değiştirmiyor.
.
,
-Mehmet Kaya
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder